Acht jaar geleden…daar denk ik liever zelf niet meer aan terug. Een superzware maar idioot snelle bevalling van vijf kwartier leverde ons onze tienponder op… Ben altijd blij dat ik daar aan terug kan denken op Martijn zijn verjaardag en dat die bevalling steeds verder terug in mijn herinnering raakt…Maar vandaag was het alleen maar feest!!

Iedereen op de camping kon het lezen vanmorgen, Martijn is jarig!!

Vanmorgen lag ons bed weer ouderwets bezaaid met cadeaus. Van een radiografisch bestuurbare helikopter tot een dekbedovertrek van Maya en Willy de Bij, van Lego tot leesboeken. Afijn, het duurde even voordat alles uitgepakt was en toen was het haasten om naar school te komen. Omdat er een meisje uit de klas van Marieke gisteren jarig was geweest en ook trakteerde mag Martijn morgen trakteren, en zijn verjaardag nog eens dunnetjes over vieren na de lunch. Na schooltijd stond er een lange tafel klaar voor het personeel en enkele gasten, de taarten stonden te wachten, een prachtige feestmuts stond klaar en werden er een heleboel kaarsjes aangestoken. Dit jaar wederom een flink windje, dus de kaarsjes werden als eerste maar uitgeblazen en daarna gezongen. Ook tijdens dit feestje kreeg Martijn nog weer cadeautjes. Een paar flippers en een snorkelset van Henk en Els, de Kokobeheerders, een doos Lego van Rob en Gonnie en een leesboek van Boris van Meneer Hoos die hier op zijn 82e wederom is neergestreken met zijn kleine caravannetje.

Taart met kaarsjes voor de jarige Martijn!

Na de taartverorbering werden de zwemkleren van stal gehaald en de snorkelset in het zwembad uitgeprobeerd. Een groot succes, helemaal wanneer je het grote zwembad helemaal voor jezelf alleen hebt… We hebben op ons terras heel luxe een maaltijd gegeten en vroegen ons af wat voor apparaat er zo’n herrie maakte bij de buren dat we er op het terras van konden genieten. Eelco en Marieke er op de quad heen, Martijn en ik op de fiets, dwars door de grote boomgaard van de buurman. Was zijn hulp aan het klepelen. Tja, dat maakt wel herrie. Daar even bij staan kijken en toen snel terugfietsen, naar huis. Gedouched waren de koters al, tandenpoetsen en door naar bed. Martijn zal dromen van zijn berg cadeaus, Marieke van hoe zij als een dolfijn het zwembad doordanst met haar eigen flippers.

Groetjes, Else-Marieke.

Meer foto's van Martijn's 8e verjaardag in ons online fotoalbum.

Lundi 16 avril 2012.

Officieel sinds zaterdag open, maar donderdag liepen hier de eerste gasten alweer rond. Deelnemers van de 100km van Belvès zochten in de omgeving van Belvès hun onderkomen om zaterdag om acht uur fris en fruitig aan de start te verschijnen.

Wij hadden 30 reserveringen en zodoende een gezellige aanloop van franse gasten. Verder zie je ze niet hoor, eenmaal in hun caravan of huis gaan ze hun eigen gang, ze fietsen en rennen wat over de camping en zitten gezellig bij elkaar wat te eten of te drinken. Om acht uur startte de run tussen Belvès en Sarlat voor renners en fietsers, voor de vijftig of de honderd kilometer. Op vrijdagavond arriveerde monsieur Lacombe, wiens compagnon vertelde dat die monsieur vorig jaar de honderd km van Millau had gewonnen. Ik zeg: "Als u morgen de honderd van Belvès wint, krijgt u een fles champagne van me!" Hij begon te glunderen en riep: "Deal!" Waarop ik hem grijnzend aankeek en zei: "Moet je m wel eerst winnen…" Goed, hij hééft hem dus gewonnen! In zeven uur en een aantal minuten heeft hij van Belvès naar Sarlat en weer teruggerend. Chapeau. Hoe blij was hij met zijn fles champagne! Hoe tevreden was hij over de stacaravan! Hoeveel mensen heeft hij verteld dat hij van ons een fles champagne heeft gehad. Kortom: Hoe snel kun je reclame voor je camping laten maken.

 Monsier Lacomde, de winnaar van de 100 km van Belvès!

Vandaag zijn de laatste deelnemers weer vertrokken en is de rust weer wedergekeerd. We hebben voor een nachtje zo af en toe wat kampeerders, één stacaravan is bezet en één kampeerder blijft wat langer. Maar echt kampeerweer is het nog niet. Het is hier ijskoud. Een harde noordenwind zorgde gisteren en vandaag voor onaangename temperaturen. Het is sinds vanmiddag eigenlijk prachtig weer, maar ervan genieten lukt niet door die wind. Die gaat vanavond als het goed is draaien naar zuidwest en zal zorgen voor warmere toevoer. Ik zie er naar uit!

Sinds zaterdag zijn Arie en Ineke ook weer op het terrein. Arie heeft al bijna alle geraniums weer netjes in de potten en bakken gedaan en de camping knapt weer een stukje meer op. Gezellig dat ze er weer zijn! Gisteren had Marieke de hele dag ponygames op de manege. In de vakantie organiseert de manege vaak activiteiten en beide kinderen mochten één grote activiteit uitzoeken en in beide vakantieweken een wandeling meedoen. Marieke, vorige week flink ziek, was nog niet helemaal fit, maar hing vrolijk de hele dag rond op de manege. Ze reed op Nemo, een redelijk hoge pony en daar was ze niet zo zeker mee. In de middag, gelukkig toen ik er niet was, is ze er vanaf gevallen. Ik noem het gelukkig dat ik er niet was, want Maeva en David, van de manege, hebben haar prima op de been geholpen en haar meteen weer op de knol gezet. Marieke had bedacht, ik ben bang, ik neem even rust, maar deze actie van er meteen weer opgezet worden is de beste. En moeders ogen waren niet aan de kant, dus ze moest wel. Later werd ik keurig geïnformeerd door Maeva en David en kreeg Marieke een dikke zoen van hen.

Marieke op Nemo.

Vanmiddag beide kinderen lekker verplicht naar buiten gestuurd. Met de harde wind maar toch zonnig buiten gaan spelen is gezond, dus voor vijven verboden naar binnen te gaan, Martijn had een stukje karton met een wasknijper aan zijn fiets gekregen en heeft de hele middag met een onnoemelijke snelheid over de camping gesjeesd. Rode konen aan de avonddis zojuist, en nu lekker naar bed.

Groetjes, Else-Marieke

En bij alle tussendoorberichtjes hier maar weer wat uitgebreider. Het is vrijdagavond, de druk is even van de ketel, dus ik kan ook weer updaten. Na het trainingsweekend in NL weer volop aan de bak hier, nog een paar dagen thuiswerken achter de computer en dan zit ik weer op de receptie te werken. Zit er altijd tegenaan te hikken, hier thuis mijn heerlijke stekkie, maar op de receptie, als er gasten zijn, ook superleuk. Maar ja, voorlopig nog rustig, flink stuk frisser in dat gebouw...ach, het went vast wel weer snel. De bar van het restaurant is nu mijn nieuwe receptiebalie, we hebben er meer ruimte achter en een derde werkplek, dus laat het seizoen toch maar beginnen hoor. Ik leef me met Bart uit op de zwembaden en zoals geschreven zijn de eerste twee baden gebruiksklaar. Het grote bad bij de bandenglijbaan is altijd een flinke klus om schoon te maken met zijn vele traptreden. De bak is nu schoon, de loodgieter brandt de laatste lekjes dicht, waar we dit jaar heel secuur naar kijken (scheelt toch een hoop weglekwater, dus onkosten), de overloopbak is nagenoeg schoon en er moet nog een klein hoekje van het terras schoongespoten worden, dan is ook dat bad klaar voor gebruik! Dan nog het zeventienmeterbad et voilà. Het zonnebruin is flink op de huid gekomen met deze grote schoonmaak. Maar goed dat het nu even een paar dagen bewolkt is. Vanmiddag een flinke onweersbui gehad, een enorme plensbui, maar dat hebben we hier hard nodig. De droogte heeft afgelopen week in de wijde omgeving voor wat brandjes gezorgd. Gelukkig wordt er de komende dagen nogal wat regen voorspelt en gaan we volgende week pas open en dan klaart de boel weer op. De kinderen hebben vanaf vandaag Paasweekend. Hier gaan ze op Goede Vrijdag wel naar school en zijn ze alleen Paasmaandag vrij. Dan drie dagen naar school en dan begint de lentevakantie. Twee weken vrij, en zodra in NL de meivakantie begint gaan zij weer lekker naar school. Marieke is vanmiddag met haar klas naar Belvès gelopen om de Middeleeuwse grotwoningen te bezoeken. Het heeft indruk gemaakt, ze vertelt er honderuit over. Van de week waren de heer en mevrouw Stienstra onhandelbaar qua luisteren. Pa en moe zijn even flink uit hun slof geschoten en ze hadden wel door dat ik er vooral klaar mee was. Meestal komt er naar aanleiding daarvan wel een lief briefje en ja hoor, Martijn had een briefje geschreven en naast zijn bed gelegd en Marieke maakte me helemaal aan het huilen van het lachen. Die leest Francien Oomen’s "Hoe overleef ik de puberteit". Brief werd met betreffend boek bijgeleverd, zodat ik "haar pubergedrag wat meer zou begrijpen".

Een stukje uit de brief? Hou u vast, lach, gier en brul mee: "Lieve mama, mijn frontale cortex is nog in ontwikkeling en daardoor heb ik moeite met regels, planning en structuur. Tegen de tijd dat ik een jaar of achttien ben ziet het er hier waarschijnlijk een stuk netter uit"...Ik kwam niet meer bij en ja, dat verdient een dikke knuffel. Al met al heeft het aardig geholpen en zijn ze redelijk gewillig momenteel. Nu heerlijk Paasweekend. Morgen nog even wat boodschappen in huis halen, het laatste zwembad afmaken en verder vooral gezellig knutselen en bakken en koken denk ik. Als het seizoen volgende week begint hebben we wat minder tijd voor quality time, dus we nemen het er nog maar even van.

Vrolijk Pasen iedereen.

Groeten, Else-Marieke.